అరుణాచలేశ్వర ఆలయ చరిత్ర, పురాణం

జ్యోతి స్తంభం

అరుణాచలానికి సంబంధించిన అత్యంత ప్రసిద్ధ పురాణం లింగోద్భవ గాథ. సృష్టికర్త బ్రహ్మ, స్థితికర్త విష్ణువు తమలో ఎవరు గొప్ప అని వాదించుకున్నారు. అప్పుడు వారి మధ్య ఆది, అంతం కనబడనంత పెద్ద జ్యోతి స్తంభం ప్రత్యక్షమైంది. దాని అంతాన్ని కనుగొన్నవారే గొప్పవారని ఇద్దరూ అంగీకరించారు.

విష్ణువు వరాహ రూపం ధరించి భూమిని తవ్వుకుంటూ కిందికి వెళ్ళాడు; బ్రహ్మ హంసగా మారి పైకి ఎగిరాడు. యుగాలు వెతికినా ఆదిని కనుగొనలేని విష్ణువు నిజాయితీగా ఓటమిని అంగీకరించాడు. బ్రహ్మ మాత్రం పై నుండి జారుతున్న మొగలి పువ్వును (కేతకి) కలిసి, తాను శిఖరాన్ని చూశానని అబద్ధపు సాక్ష్యం చెప్పమని ఒప్పించాడు. అప్పుడు శివుడు జ్యోతి నుండి ప్రత్యక్షమై, నిజాయితీకి విష్ణువును ఆశీర్వదించి, బ్రహ్మ అబద్ధాన్ని ఖండించాడు. అబద్ధపు సాక్ష్యం చెప్పినందుకు మొగలి పువ్వును శివపూజలో వాడరనేది సంప్రదాయం.

ఆ జ్యోతిని చూడలేని దేవతలు, శాంత రూపం ధరించమని శివుని ప్రార్థించారు. శివుడు అరుణాచల గిరిగా నిలిచాడు. ప్రతి సంవత్సరం కార్తీక దీపం రోజున శిఖరంపై వెలిగించే మహా దీపం ఆ క్షణాన్ని స్మరింపజేస్తుంది; గిరి మళ్ళీ కొన్ని రోజులు జ్యోతి స్తంభమవుతుంది.

పార్వతి, అర్ధనారీశ్వరుడు

మరో పురాణం పార్వతికి సంబంధించినది. కైలాసంలో ఆటగా పార్వతి శివుని కళ్ళు మూయగా, ఆ క్షణమే విశ్వమంతా చీకటిలో మునిగిపోయింది. దానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా ఆమె భూమిపై తపస్సు చేసింది. అరుణాచలంలో ఆ తపస్సు ఫలించింది: కొండపై అగ్నిగా దర్శనమిచ్చిన శివుడు పార్వతిని తన వామ భాగంలో స్వీకరించి అర్ధనారీశ్వరుడు అయ్యాడు.

అందుకే అర్ధనారీశ్వరుని ఉత్సవ మూర్తి సంవత్సరానికి ఒకసారి, కార్తీక దీపం సాయంత్రం మహా దీపం వెలిగించడానికి కొద్ది ముందు మాత్రమే బయటకు వస్తుంది.

స్మరణ మాత్రాన ముక్తి

“తిరువారూరులో జన్మిస్తే ముక్తి, చిదంబరాన్ని దర్శిస్తే ముక్తి, కాశీలో మరణిస్తే ముక్తి, అరుణాచలాన్ని స్మరిస్తే ముక్తి” అనేది తమిళ శైవ సంప్రదాయం. కొండను తలచుకుంటే చాలు అనే ఈ విశ్వాసం వెయ్యి సంవత్సరాలకు పైగా భక్తులను, కవులను, సన్యాసులను ఇక్కడికి ఆకర్షిస్తోంది.

మహాత్ములు, కవులు

7వ శతాబ్దంలో శైవ నాయనార్లు అప్పర్, తిరుజ్ఞానసంబంధర్ తేవారం పదిగాలలో అణ్ణామలైని కీర్తించారు. అందువల్ల ఇది తేవారంలో కీర్తించబడిన 275 శివక్షేత్రాలలో (పాడల్ పెట్ర స్థలం) ఒకటి.

మార్గళి మాసంలో తమిళనాడు అంతటా ఇప్పటికీ పాడే తిరువెంబావైని మాణిక్యవాచకర్ తిరువణ్ణామలైలో ఉన్నప్పుడు రచించాడని సంప్రదాయం.

15వ శతాబ్దంలో తిరువణ్ణామలైలో జన్మించిన అరుణగిరినాథర్ మురుగన్ (సుబ్రహ్మణ్య స్వామి)పై తిరుప్పుగళ్ రచించాడు. ఆలయ గోపురం నుండి దూకిన ఆయనను మురుగన్ కాపాడాడని పురాణం. స్తంభం నుండి మురుగన్ ప్రత్యక్షమైన కంబత్తు ఇళైయనార్ సన్నిధి, కిళి గోపురం (చిలుక గోపురం) ఆయన కథతో ముడిపడి ఉన్నాయి.

శతాబ్దాలుగా నిర్మాతలు

ఆలయం ఒక్కసారిగా వెలియలేదు. ప్రతి రాజవంశం పాత కేంద్రం చుట్టూ కొత్త ప్రాకారం, మండపాలు, గోపురాలను జోడించింది. అందుకే గర్భగుడి నుండి బయటకు వెళ్ళే కొద్దీ గోపురాలు ఎత్తుగా ఉంటాయి.

• చోళులు (9–13 శతాబ్దాలు): అత్యంత ప్రాచీన రాతి నిర్మాణాలు, అనేక శాసనాలు చోళుల కాలం నాటివి; ఆలయానికి భూమి, దీపాలు, బంగారం దానం చేసిన వివరాలు వాటిలో ఉన్నాయి.
• హొయసలులు (14వ శతాబ్దం): హొయసల రాజు మూడవ వీర బల్లాలుడు తిరువణ్ణామలైని తన రాజధానులలో ఒకటిగా చేసుకున్నాడు; లోపలి గోపురాలలో ఒకటైన వల్లాల మహారాజ గోపురం ఆయన పేరుతో ఉంది.
• విజయనగరం (15–16 శతాబ్దాలు): ముఖ్యంగా శ్రీకృష్ణదేవరాయల కాలంలో వేయి స్తంభాల మండపం, తూర్పు మహాగోపుర ప్రారంభం సహా పెద్ద నిర్మాణాలు జరిగాయి.
• తంజావూరు నాయకులు (16–17 శతాబ్దాలు): బయటి ప్రాంగణంలో చాలా భాగాన్ని నాయకులు పూర్తి చేసి విస్తరించారు. సుమారు 66 మీ (217 అడుగులు) ఎత్తైన 11 అంతస్తుల తూర్పు రాజగోపురాన్ని సేవప్ప నాయకుడు పూర్తి చేశాడని చెబుతారు.

18వ శతాబ్దంలో కర్ణాటక యుద్ధాల సమయంలో తిరువణ్ణామలై అనేకసార్లు చేతులు మారింది. ఆలయం వాటిని తట్టుకుని నిలిచింది; 19, 20 శతాబ్దాలలో భక్తులు, ట్రస్టులు పునరుద్ధరణలకు సహాయం చేశారు. ఉత్తర గోపురం దాని నిర్మాణం పూర్తి చేయడానికి నిధులు సేకరించిన సన్యాసిని అమ్మణి అమ్మాళ్ పేరుతో పిలువబడుతుంది.

నేడు ఆలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వ హిందూ ధార్మిక, దేవాదాయ శాఖ (HR&CE) నిర్వహిస్తోంది.

జ్ఞానుల క్షేత్రం

తిరువణ్ణామలై చాలా కాలంగా కొండపై, చుట్టుపక్కల నివసించిన సిద్ధులను, జ్ఞానులను ఆకర్షించింది. 1896లో వెంకటరామన్ అనే పదహారేళ్ళ యువకుడు ఈ ఆలయానికి వచ్చాడు. వేయి స్తంభాల మండపం కింద ఉన్న పాతాళ లింగ గదిలో, తర్వాత కొండపై గాఢ ధ్యానంలో ఉన్నాడు. ప్రపంచం ఆయనను రమణ మహర్షిగా తెలుసుకుంది; 1950లో మహాసమాధి పొందే వరకు అరుణాచలంలోనే నివసించారు. ఆయన ఆత్మ విచారణ బోధ, ఆయన చుట్టూ ఏర్పడిన ఆశ్రమం ప్రపంచ నలుమూలల నుండి సాధకులను తీసుకువచ్చాయి.

పట్టణంతో ముడిపడిన ఇతర మహాత్ములలో శేషాద్రి స్వామిగళ్, యోగి రామ్‌సురత్‌కుమార్ ముఖ్యులు. వారి ఆశ్రమాలు, కొండ వాలులోని రమణుల గుహలు చూడదగిన ప్రదేశాలు పేజీలో ఉన్నాయి.